Τρίτη, 26 Μαΐου 2015

Αστερίξ: Η κατοικία των θεών - Astérix: Le domaine des dieux

Γαλλία, 2014
Σκηνοθεσία: Louis Clichy, Alexandre Astier
Σενάριο: Alexandre Astier, Jean-Rémi François, René Goscinny, Philip LaZebnik, Albert Uderzo
Με τις φωνές των: Roger Carel, Lorànt Deutsch, Laurent Lafitte, Alexandre Astier, Alain Chabat, Elie Semoun, Géraldine Nakache, Artus de Penguern
Μουσική: Philippe Rombi

Βρισκόμαστε στο έτος 50 π.Χ. Όλη η Γαλατία είναι υπό Ρωμαϊκή κατοχή. Όλη, εκτός από το γνωστό μικρό γαλατικό χωριό. Αυτή τη φορά ο Ιούλιος Καίσαρας, αποφασίζει να αφήσει στην άκρη τις λεγεώνες του και ανακαλύπτει νέο τρόπο για να κατακτήσει τους Γαλάτες. Θα αλλοιώσει τα έθιμα και την καθημερινότητά τους, ώστε να τους μετατρέψει σε Ρωμαίους. Για να το πετύχει αυτό, χτίζει ρωμαϊκού τύπου κατοικίες γύρω από το μικρό γαλατικό χωριό, στις οποίες θα κατοικίσουν Ρωμαίοι πολίτες, έτσι ώστε να μεταφέρουν παράλληλα και τον τρόπο ζωής τους στην περιοχή. Ο Αστερίξ θα προσπαθήσει να αποτρέψει τα σχέδια του Καίσαρα και να πείσει τους φίλους του να μην ακολουθήσουν τα μοντέρνα ρωμαϊκά ήθη.
Έξυπνη και διασκεδαστική ταυτόχρονα, η νέα ταινία του Αστερίξ εμπνευσμένη από τον 17ο τόμο της σειράς των Γκοσινί και Ουντερζό σατιρίζει ακόμα μια φορά την επικαιρότητα της εποχής με αναφορές στην επιρροή επί της συμπεριφοράς των λαών, μέσα από την επιβολή νέων συνηθειών και εθίμων.
Στην προκειμένη περίπτωση, ο Καίσαρας αποφασίζει να κτίσει σύγχρονες κατοικίες μέσα στο δάσος που περιβάλλει το μοναδικό χωριό των Γαλατών που αντιστέκεται στους Ρωμαίους. Οικοδομήματα άκομψα, σύγχρονες μαιζονέτες, που θα λέγαμε, με θέα το βουνό και το δάσος.
Αλλαγή νοοτροπίας, λοιπόν, και εξάρτηση, μέσα από την αλλαγή χρήσεων γης και για να μην έχουν παράπονο οι οικολόγοι, ταυτόχρονη καταστροφή του δάσους δια της «αξιοποίησής» του.
Έξυπνοι διάλογοι και σφιχτή σκηνοθεσία. Αξιοπρόσεκτη είναι επίσης, με αφορμή το 3D, η τελειότητα της γραμμής του σκίτσου και η ζωντάνια των χρωμάτων.